Son söz söylendi.
Ne kavga kaldı ne umut.
Sadece içi boş bir sükûnet.
Yalnızlık böyle başlar...

Vedadan Sonra, son kelimeden sonra oluşan boş dinginlikte yaşar. 

GULER bu eseri, yalnızlığın asıl başlangıcı olarak konumlandırır.

• (Hikaye ikinci bölümde de devam ediyor)

Son söz söylendi. 

Ne kavga kaldı ne umut. 

Sadece içi boş bir sükûnet. 

Yalnızlık böyle başlar...

"After Googbye" (Vedadan Sonra), son kelimeden sonra oluşan boş dinginlikte yaşar.

GULER bu eseri, yalnızlığın asıl başlangıcı olarak konumlandırır.

Zaman seni silmedi; seni inceltti.
Kırıldıktan sonra bile,
başkasının hayatına dokunduğunu bilsem de,
bedenim hâlâ zihnimden önce davranıyor.
O sessiz çırpınış bir zayıflık değil — bir kanıt.
Bazı aşklar, ilk hakikatlerini unutmaz.

“Butterflies, Even Now” (Hâlâ İçimde Uçuşanlar), bilinç çözülmüşken bile bedende kalan hakikati anlatır.

GULER evreninde bazı duygular öğrenilmez; yalnızca taşınır.

Ölmedin.
Ama ulaşılmazsın.
Bu yüzden yasım açıkta kaldı.
Ne bitiyor,
ne de kapanıyor.

“Elegy for You” (Sana Ağıt), hayatta olup ulaşılamayan birine yakılır. 

Ölüm olmadan yas, kapanış olmadan kayıptır.

GULER evreninde bu en ağır duygulardan biridir.

Sana yaklaşırken
kendimden eksildim.
Bu bir terk ediş değil,
ısrarın bedeliydi.

“Fading Toward You” (Sana Doğru Silinirken), sadakat yoluyla yok oluşun paradoksunu anlatır. 

Terk ederek değil, ısrar ederek silinmeyi işler.

GULER burada döngüyü kapatır; aşk çözülmeye dönüşür.

Sana yaklaşırken 

kendimden eksildim. 

Bu bir terk ediş değil, 

ısrarın bedeliydi.

“Fading Toward You” (Sana Doğru Silinirken), sadakat yoluyla yok oluşun paradoksunu anlatmaya ikinci bölümünde de devam ediyor..

Terk ederek değil, ısrar ederek silinmeyi işler.

GULER burada döngüyü kapatır; aşk çözülmeye dönüşür.

Sessizce söyledim.
Çünkü bazı vedalar
yüksek ses kaldırmaz.

"Farewell " (Veda), sessizce söylenir; dramatik değildir. 

Yenilgi değil kabulleniştir.

GULER evreninde veda, aşkı inkâr etmez; onu onurla serbest bırakır.

Sessizce söyledim. 

Çünkü bazı vedalar 

yüksek ses kaldırmaz..

"Farewell " (Veda), sessizce söylenmeye devam edilir; dramatik değildir.

Yenilgi değil kabulleniştir.

GULER evreninde veda, aşkı inkâr etmez; onu onurla serbest bırakır.

Bu bir yokluk değil.

Bir şey geçti içimden

Ve izi kaldı…

“Hollow” (Boşluk), yokluk değil, yankıdır. 

Ses geçip izini bıraktığında kalan hâlidir.

GULER dilinde bu son duraktır; sessiz, biçimlenmiş ve kalıcı.

Başkasına dokunduğunu bildiğim elleri bırakmak zorundaydım.
Ama dokunuşunu bırakamadım.
O dokunuş bana çok şey öğretti.
Bu yüzden biri yaklaştığında biliyorum:
senin gibi dokunamaz.
Yine de bu bana yetmiyor.
Çünkü dokunuşun bana ait kalmadı.

“I Let You Go, Not Your Touch” (Seni Bıraktım, Dokunuşunu Değil), temas ile aidiyet arasındaki farkı açığa çıkarır.

GULER evreninde dokunuş, sadık bir kalıcılık anlamına gelmez.

Seni düşünmüyorum — seni yaşıyorum.

Birdenbire geliyorsun; ciğerlere dolan nefes gibi.

Aklıma düştüğün an içimde bir şey kanatlanıyor:

hafif, dizginlenemez, kendiliğinden.

Umut değil tam olarak, anı da değil.

Sadece seni bir kez sevmiş olmanın kalbimin ritmini sonsuza dek değiştirdiğini hatırlatan bir yaşam hali.

Hâlâ, yalnızken bile, içimde hareket olarak varsın.

“I Live You” (Seni Yaşıyorum), sevginin düşünceden çıkıp varoluş hâline geldiği noktayı temsil eder.

Bazı özlemler konuşmaz.
Seni sessizce taşıyorum; çünkü kelimeler, ne kadar derinde kaldığını ele verir.
Nerede olduğunu biliyorum şimdi.
Kimin ellerini seçtiğini de.
Ama susuşum yokluk değil — kendini tutmak.
Seni ne kadar da dürüstçe sevmiştim;
ama özlemini artık gürültüye çevirmeyeceğim.

“I Miss You in Silence” (Susarak Özlüyorum), özlemin ahlaki biçimini temsil eder.

GULER evreninde susmak, bastırmak değil; kendine sadık kalmaktır.

Seni beklemiyorum.
Adını da anmıyorum.
Ama bazen nefes alıyorum ve fark ediyorum;
hâlâ oradasın.
Seni sevmek göğsümün inip kalkışını değiştirdi.
Zamanın düzelteceği bir şey değil bu.

“I Still Breathe You” (Hâlâ Seni Soluyorum), sevginin fizyolojik hafızaya kazındığı noktayı anlatır.

GULER evreninde bazı bağlar bilinçten değil, bedenden silinir – ya da silinmez.

Gece olunca, dünya soru sormayı bıraktığında,
ellerini hâlâ hissediyorum.
Dokunuş olarak değil — varlık olarak.
Bedenime bir zamanlar güvende olmanın ne demek olduğunu hatırlatıyorlar.

GULER evreninde gece, bilincin sustuğu ve ruhun gerçeği devraldığı zamandır. “I Still Feel Them at Night” (Geceleri Hâlâ Hissediyorum) eseri, güvenin bedensel hafızasını anlatır.

Bilseydin,

Belki hiçbir şey değişmezdi.

Ama ben bu kadar sessiz kalmazdım.

“If You Knew” (Bilseydin), asla duymayacak birine yazılmıştır.

GULER bu eseri, alıcısı olmayan bir itiraf olarak konumlandırır.

Unutmuyorum.
Sadece tutmamayı seçiyorum.
Bu bir çöküş değil.

“Letting You Go” (Seni Bırakırken), duygusal değil etik bir ayrılığı anlatır.

GULER dilinde bırakmak, gücün sessiz biçimidir.

Hiçbir şey gürültüyle yıkılmadı.
Kapılar çarpılmadı.
Hayat sadece geri çekildi.
Nefes alıyorum, yürüyorum —
ama gelecek artık beni çağırmıyor.

“Life Ended Quietly” (Hayat Sessizce Bitti), aşkın hayatta kalıp hayatın çekildiği nadir durumlardan biridir.

GULER evreninde yıkılan aşk değil, yaşamın sürekliliğidir.

“Longing” (Özlem), sahip olma isteği değil, bırakamama hâlidir.

Beklenti üretmez; eylemde değil, duraklamalarda yaşar.

GULER evreninde özlem, sabırsızlık değil zamana yayılmış bir sadakattir.

Ellerini özlüyorum; kalacaklarını sandığım için.
Beni geçici değilmişim gibi tutuşlarını.
Bana ait zannettiğim o güzel zamanları özlüyorum.
Şimdi ise boş ellerimin taşıdığı sessizlik,
senin bir başkasının elini tutuşunda bağırıyor.

“Miss Your Hands” (Ellerini Özlüyorum), GULER dünyasında dokunuşun süreklilik vaadine duyulan inancı anlatır.

Sahiplik bitti.
Saygı kaldı.

“No Longer Mine” (Artık Benim Değil), vazgeçiş değil, bırakıştır. Ayrılığı kabul ederken kendini silmez.

GULER bu durumu duygusal yenilgi değil, etik bir karar olarak görür.

Beni başka kimse tutamadı. Kimse yaklaşamadı bile.
Senin yerine başka elleri koymadım.
Sen bir seçenek değildin — durduğum tek yerdin.
Bu yüzden seni kaybetmek başkasına yer açmadı.
Sadece beni yalnız bıraktı.
Ya sen? 

Başkasına ağlarken, ellerimi tutardın.

“No One Holds Me Like You Did” (Kimse Senin Gibi Tutmuyor), sevginin ikamesiz doğasını kabul eder.

“Once Again” (Bir Kez Daha), hatırayla dengelenmiş bir umudu taşır. 

Geçmişi silmez; onun yanında durur.

GULER bu eseri, neyi riske attığını bilen ikinci bir karşılaşma olarak sunar.

Bu bir sevinç değil.
Bir tanıma. 

Değişmiş ve temkinli iki hayatın yeniden karşılaşmasını anlatır.

GULER evreninde "Reunion" (Kavuşma) narin, kırılgan ve kalıcılığı belirsizdir.

Yakınlık reddedildi.
Sızı kaldı.

“The Ache Between”(Aradaki Sızı), hâlâ birbirini tanıyan iki ruhun arasına yerleşir. 

Yakınlığın reddedilmesinden doğar.

GULER dilinde bu sızı sessiz, sürekli ve biçimlendiricidir.

“The Moment We Met” (Karşılaştığımız An), zamanı askıya alır. 

Mesafenin çöktüğü, geçmişin sustuğu o tek ânı yakalar.

GULER evreninde bu an kısadır ama geri döndürülemez.

Gerçek ortaya çıktığında hikâyeler sustu.
Sevdiğim sandığım şeyler değil,
katlandığım hakikat kaldı.
Bu noktadan sonra aşk,
kendini kandırmayı reddeder.

"The Resr is a Lie" (Gerisi Yalan), yanılsamanın çöktüğü ve gerçeğin katlanılmaz hâle geldiği andır. Aşkın anlatıları soyulmuş, geriye yalnızca gerçek ve dayanılan kalmıştır.

GULER evreninde bu eser, kendini kandırmanın sona erdiği eşiği temsil eder.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur. 

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir. 

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye. 

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir. 

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

On dört farklı biçimden oluşan "The Rest is a Lie" (Gerisi Yalan) , tek bir duygusal beden gibi ilerler; her versiyon aynı gerçeği başka bir yerinden solur.

Değişen tempo, anlatım ve yoğunluk, hakikati dönüştürmek için değil, ona farklı bir yaradan yaklaşmak içindir.

Özlem, öfke, kırgınlık, şefkat, derin bağlılık, kavuşma ihtimali, ayrılık ve vazgeçiş.. Bunların hiçbiri tek başına durmaz; aynı aşkın zorunlu bölümleri olarak hissedilir.

Dinleyen, burada tamamlanan bir şey olduğunu fark eder: her yönüyle anlatılmış bir hikâye.

Ama tamamlanmayan tek şey, kavuşulan bir aşk değildir.

Döngü, birlikle değil, sadakatle kapanır; bu da sevginin her zaman yan yana olmakla değil, kendine ihanet etmemekle sonuçlandığını söyler.

“The Shape of Missing” (Yokluğun Şekli), yokluğa biçim verir. 

Kaybı boşluk değil, yapı olarak ele alır.

GULER burada yokluğu mimari bir varlık olarak ele alır; yokluk, insanı çevreleyen ve tanımlayan bir hâle gelir.

"Bedenime değil, ruhuma dokun.
Geçici arzuların elleri değmesin bana.
Ben sevilmek istemiyorum;
anlaşılmak istiyorum.

Yanımdayken değil, yokken de bana sadık ol.
Adımı anmadığında bile beni koru.
Çünkü gerçek temas, tenle değil,
ruhun kalışıyla olur.

"Touch My Soul" (Ruhuma Dokun), şehvetin değil, aidiyetin çağrısıdır.
Bu eser, sevginin dokunmakla değil, kalmakla ilgili olduğunu söyler.

GULER evreninde bu parça, aşkın bedeni terk edip ruhu mesken tuttuğu noktayı temsil eder.

“Toward You” (Sana Doğru), varışsız bir harekettir. 

Umutla değil, hatırayla yön bulur.

GULER bu eseri, artık ulaşılamayan bir hedefe rağmen süren bir yolculuk olarak kurar.

“What We Were” (Bir Zamanlar Biz), geçmişe özlemle değil, ileriye umutla da bakmaz. 

Aşkı tamamlanmış bir bölüm olarak kabul eder: etkili, biçimlendirici ve geri döndürülemez.

GULER bu eseri, geçmişi diriltmeden onurlandıran bir kapanış olarak görür.

“Where Love Stayed” (Aşkın Kaldığı Yer), hatırayı değil, duygusal mekânı haritalar. 

Aşkın ilerlemeyi reddettiği noktayı işaretler.

GULER evreninde aşk kaybolmaz; yerleşir.

Gözyaşlarını bize sandım.

Aynı yerden kanadığımızı düşündüm.

Oysa ben seni içimde taşırken, sen başkası için yas tutuyormuşsun.

Bunu anlamak kalbimi kırmadı sadece; geleceği boşalttı.

Sana olan tertemiz aşkım beni terk etmedi;

yıkılan şey hayatın kendisiydi.

“You Were Crying for Someone Else” (Başkası İçin Ağlıyordun) eserinde GULER, yanlış ortaklığın geleceği nasıl boşalttığını anlatır.

Ellerin için ağlamıyorum.

Onları taşıyorum.

Sessizce.

Acıtmayan ama yere bastıran bir hatıra gibi.

GULER için sessizlik acı değil; bir ağırlık, bir çekim gücüdür.

Ellerin beni, kendimi anlatmadan önce hatırlıyordu.
Sanki geçmiş hayatlarımızdan tanır gibi.
Nerede kırıldığımı, nerede yumuşadığımı,
nerede daha da fazla sevdiğimi biliyorlardı.
Silinmemiş bir hafıza gibi çıkıp geldiler
ve benim hafızama yerleştiler.

GULER evreninde bazı temaslar zamansız kabul edilir.

Yanındaydım; 

seni ben kırıyorum sandım.

Oysa hüznünün başka bir adı varmış.

Ben, çoktan başka bir yerde olan bir kadını seviyormuşum.

O andan sonra dünya akmaya devam etti ama benden habersiz.

"Your Tears Were Not Mine" (Gözyaşların Bana Ait Değildi) eseri, sevginin yanlış yere yöneldiği ânı mühürler.